We zijn net terug van een paar heerlijke dagen in Ericeira. Het is met stip onze favoriete badplaats van Portugal. We komen er inmiddels al bijna veertig jaar en toch voelt het iedere keer weer bijzonder – een beetje als thuiskomen.
De foto hierboven is gemaakt tijdens een wandeling langs de haven. Mijn kleinzoon staat erop en ik dacht: dat moet kunnen. De kans dat iemand hem hier herkent, lijkt me niet zo groot.
We verbleven in Hotel Vila Galé, een werklijk paradijs. Niet goedkoop, maar als je ruim van tevoren boekt valt de prijs alleszins mee. Onze kleinzoon van twaalf mocht bovendien nog gratis op de kamer slapen én kosteloos mee ontbijten. Dat is mooi meegenomen, zeker als je weet dat hij eet voor tien. Elke dag kwam hij aan tafel met een forse stapel vers gebakken pancakes, mini chocolade croissants en donuts. Zelf kregen wij geen genoeg van de vers gebakken omeletjes.
Wat Ericeira zo prettig maakt, is dat je er relatief weinig buitenlandse toeristen tegenkomt. Het zijn vooral Portugezen die er een weekend of een week vakantie vieren. Dat geeft het stadje een ontspannen en authentieke sfeer. Ook na al die jaren blijft het voor ons een heerlijke bestemming. Veel ‘Pensionados’ die daarvoor in Lissabon woonden en een vakantiehuis hadden in Ericeira, hebben Lissabon inmiddels verlaten en wonen nu permanent in Ericeira. Ik kan het begrijpen.
Ik kom er trouwens niet alleen met mijn gezin. Regelmatig ga ik er ook een dagje naartoe met mijn zus en mijn Portugese zwager. Zij wonen in Lissabon, waar ik zelf ook ongeveer de helft van het jaar verblijf. Vanuit de hoofdstad ben je er in nog geen uur.
Het weer is in Ericeira meestal zo’n acht tot tien graden koeler dan in Lissabon. Deze keer was dat een verademing, want in de hoofdstad liep de temperatuur op tot 35+ graden. We zijn er ook wel eens in maart geweest. Dan kan het behoorlijk fris zijn. Al moet ik erbij zeggen dat mijn kleinzoon zich daar destijds weinig van aantrok: hij dook gewoon de Atlantische Oceaan in.
Loop rond het middaguur door de straatjes van Ericeira en de geur van vers gegrilde visjes komt je vanzelf tegemoet. Mijn zoon en kleinzoon behoren echter tot het carnivorenkamp, dus de vis hebben we deze keer maar overgeslagen.
Ons vaste lunch-adresje is een restaurant aan de boulevard bij het zuidelijke strand. We komen daar elk jaar weer terug. De biertjes smaken er altijd uitstekend en ook het eten is hier, zeker gezien de prijs, best goed. De plek en het prachtige uitzicht maken voor ons echter het verschil.
Bij het zwembad van Hotel Vila Galé kun je eveneens prima eten voor een redelijke prijs. Wat je hier, net als in veel andere badplaatsen, merkt, is dat de marges vooral op de drank zitten.
Daarom een tip – ben je een wijnliefhebber, bestel dan een fles wijn in plaats van losse glazen. Per glas ben je relatief duur uit, terwijl een goede fles vaak veel voordeliger is.
Deze keer dronken we bij de lunch in de nieuwe strandbar naast het hotel een Seara d’Ordens Reserva Branco uit de Douro. De fles kostte €22 en bleek een schot in de roos.
Het is een wijn om te onthouden. In de neus frisse aroma’s van citrus, bloesem en steenfruit. Beetje mineraal. De smaak is mooi rond, met tonen van perzik, appel en meloen, ondersteund door levendige fruitzuren. De afdronk is lang, fris en goed in balans. Met een alcoholpercentage van 13,5% heeft de wijn bovendien voldoende body zonder log te worden.
Wijnregio: DOC Douro. Vintage 2023. Druiven: een blend van Viosinho, Mavasia, Fernao Pires en Rabogato. Vivino beoordeling: 4.1 met 165 reviews. Wijnhuis: het familiebedrijf Quinta Seara d’Ordens ligt 9 km van Peso da Régua en heeft 60 ha aan wijngaarden – de geschiedenis gaat terug tot 1792, maar sinds 1992 brengen de eigenaren wijnen op de markt onder de huidige naam.
Ik ga op zoek naar deze wijn. Houd de website dus in de gaten; misschien kan ik hem binnenkort voordelig inkopen.
